Je vous parle d’un temps میخواهم برایتان از روزگاری بگویم
Que les moins de vingt ans که بیست ساله ها
Ne peuvent pas connaître درکش نخواهند کرد
Montmartre en ce temps-là از روزهایی که مونتمارتره
Accrochait ses lilas یاسهایش را آویخته بود
Jusque sous nos fenêtres درست زیر پنجره ی ما
Et si l’humble garni و خانه ی حقیر ما
Qui nous servait de nid کلبه عاشقانه ای بود
Ne payait pas de mine که کوچکی اش به چشم نمی آمد
C’est là qu’on s’est connu و همانجا بود که ما همدیگر را شناختیم
Moi qui criais famine من از گرسنگی می گریستم
Et toi qui posais nue و تو که مدل برهنه ام می شدی

La bohème, la bohème بوهمه بوهمه
Ça voulait dire on est heureux یعنی ما خوشبخت بودیم
La bohème, la bohème بوهمه بوهمه
Nous ne mangions qu’un jour sur deux و ما یکروز در میان غذا میخوردیم
.

Dans les cafés voisins و درکافه ای نزدیک،
Nous étions quelques-uns ما فقط کسانی بودیم
Qui attendions la gloire در جستجوی شکوه و افتخار
Et bien que miséreux و اگرچه فقیر
Avec le ventre creux با شکمی خالی
Nous ne cessions d’y croire ولی راسخ در باورهایمان
Et quand quelque bistrot گاهی برخی رستوران ها
Contre un bon repas chaud برای وعده ای غذای گرم
Nous prenait une toile نقاشی ای میدادیم
Nous récitions des vers یا ترانه ای می خواندیم
Groupés autour du poêle خانه را گرم میکردیم
En oubliant l’hiver در فراموشی زمستان

La bohème, la bohème بوهمه بوهمه
Ça voulait dire tu es jolie یعنی که تو زیبایی
La bohème, la bohème بوهمه بوهمه
Et nous avions tous du génie و ما سرشار از نبوغ بودیم

Souvent il m’arrivait اغلب برای من اتفاق می افتاد
Devant mon chevalet مینشستم در پشت بام و
De passer des nuits blanches چندین شب بیدار میموندم
Retouchant le dessin و طرح اندامت را
De la ligne d’un sein خطوط و انحنای سینه ات را میکشیدم
Du galbe d’une hanche پاک میکردم و دوباره میکشیدم
Et ce n’est qu’au matin تا زمانی که صبح میشد
Qu´on s’asseyait enfin و سرانجام در صبح
Devant un café-crème در برابر هم مینشستیم
Epuisés mais ravis خسته اما راضی
Fallait-il que l’on s’aime برای همین عاشق هم بودیم
Et qu’on aime la vie و عاشق زندگی

La bohème, la bohème بوهمه بوهمه
Ça voulait dire on a vingt ans این یعنی بیست سال پیش
La bohème, la bohème بوهمه بوهمه
Et nous vivions de l’air du temps یعنی تو حال و هوای همون روزا زندگی کنی

Quand au hasard des jours وقتی کاملا تصادفی
Je m’en vais faire un tour رفتم به اون محله
À mon ancienne adresse اون آدرس قدیمی
Je ne reconnais plus اصلا نتونستم تشخیص بدم
Ni les murs, ni les rues نه دیوارش نه خیابوناش
Qui ont vu ma jeunesse اونی نبودن که جوونیم دیده بودم
En haut d’un escalier از پله ها بالا رفتم
Je cherche l’atelier در جستجوی کارگاه نقاشی
Dont plus rien ne subsiste اما چیزی ازش باقی نمونده بود
Dans son nouveau décor دکور جدید
Montmartre semble triste به نظر مونتمارتره پکر می اومد
Et les lilas sont morts و یاس های بنفشش مرده بودن

La bohème, la bohème بوهمه بوهمه
On était jeunes, on était fous یعنی ما جوون بودیم، ما دیوونه بودیم
La bohème, la bohème بوهمه بوهمه
Ça ne veut plus rien dire du tout یعنی چیزی که این روزا واسه هیچکی هیچ معنایی نداره

Leave a Reply

Your email address will not be published.